الحمدالله . از زمانی که آقای شهردار آقای رئیس جمهور شده بودند افتخار زیارت از نزدیکشان را نداشتیم تا به یاد دوران شهرداری دستی به گردنشان بیاندازیم و یک دل سیر راجع به آسفالت و درخت و سرعت گیر با هم صحبت کنیم . یاد همان دورانی که در حال سوار شدن به یک GLX سبز رنگ به بنده حقیر گفتند مخلص خبرنگاران دانش آموز هم هستیم. یاد همان دوران که وقتی خبرنگار واحد مرکزی خبر سر زده به دفترشان رفت و پرسید آیا رئیس جمهور می شوید و او گفت هنوز هیچ تصمیمی ندارم .

بله . او رئیس جمهور شد و امروز جنجالی ترین رئیس جمهور ایران در کنارم بود . اما من به چیز دیگر فکر می کردم . نمی دانم چرا/

واقعاض امروز در نمایشگاه بین المللی  مطبوعات و خبرگزاری ها شرمنده شدیم . اصلاً مگر می شود این همه لطف و مرحمت دوستان را فراموش کرد ؟ نه به جان خودم اصرار نفرمایید.

قضیه از این قرار است که امروز آخرین روز نمایشگاه پرماجرای مطبوعات و خبرگزاری ها بود . یعنی پایانی برای ۶ روز کاری ۸ ساعته . با یک محاسبه ساده این نتیجه به دست می آید که نمایشگاه ۴۸ ساعت یعنی دو شبانه روز فعالیت داشت. حالا این همه حرف و حساب و کتاب برای اینست که بگویم چطور می شود که بعضی از مسئولین ما همه این ۴۸ ساعت را بی خیال می شوند و می آیند و در روز آخر که به جهات مختلف وقت اضافه نمایشگاه به حساب می آید یاد مطبوعاتی ها می افتند؟

قرض از این حرفها اینست که من اگر همه اتفاقات  عجیب و غریب نمایشگاه را زیر سبیلی بتوانم رد کنم از هضم این قضیه که سه وزیر در یک زمان در یک مکان حضور داشته باشند قابل تحمل نیست .

آخر من نمی فهمم مگر این دوستان یک هماهنگی ساده هم با هم ندارند که هر سه در یک زمان با حداقل در یک مکان یا حداقل در یک ردیف از یک سالن نمایشگاه یا حداقل نباشند ؟

شما خودتان حساب کنید اگر حوزه تان هم مسکن باشد و هم وزارت بهداشت و از طرفی دبیر سرویستان هم گفته باشد که خبر وزیر کشاورزی که حوزه یک همکار دیگر هم هست پوشش دهید چه کار می کنید ؟

حالا فکر می کنید که من بدبخت باید چی کار کنم ؟ منی که خدایی انگشت های پاهام اندازه گردنم شده .  فشارمم که فکر کنم روی  دو  و سه می پلکه.

خلاصه امروز ما بودیم و لطف و مرحمت سه وزیر محترم . خدا زیاد کنه.

به رغم اعلام مصوبه شوراي شهر تهران مبني بر عدم فروش تراكم، منطقه 7 تهران همچنان بيشترين متقاصي براي خريد تراكم را داراست.اين در حالي است كه فروش تراكم در شهر تهران در چند روزه گذشته در مناطق سه ، شش و هشت هم فروش بسياري داشته است .
در همين زمينه مناطق جديدالتأسيس همچون منطقه 22 تهران و همچنين مناطق بالانشين به دليل اينكه هنوز امكان ساخت و ساز در آنها وجود دارد بيشترين آمار درخواست براي مشاركت در ساخت را دارا مي باشد و از آنجايي كه مناطق مياني و جنوبي شهر تهران از يك طرف داراي بافتي فرسوده مي باشند و از طرف ديگر مملو از ساختمان هاي اشباع شده هستند ديگر تمايلي براي ساخت در آنها وجود ندارد.
بي شك اين موضوع علاوه بر اينكه نوعي دو دستگي را در ساختار شهري به وجود مي آورند مي تواند به نفع برخي از سازندگان و در حقيقت انبوه سازان باشد. بطوري كه هم اكنون بين 45 تا 55 درصد ساختمان در شمال شهر مشاركتي احداث مي شود .اين در حالي است كه اين آمار براي مناطق جنوبي تر حول محور 50 درصد مي چرخد.
در اين ميان مناطق 1 تا 6 تهران بيشترين متقاضي براي مشاركت در ساخت را دارا مي باشد و مي توان به راحتي نتيجه گرفت كه با اين تفاسير مناطق شمالي شهر در آينده اي نه چندان دور اشباع از آسمان خراش هايي خواهند شد كه روز به روز بر تعداد آنها افزوده مي شود و مناطق جنوبي تر هم همچنان در حالت سنتي خود باقي مي مانند. گويي تهران به دو شهر بالا و پايين تقسيم شده است كه در هر قسمت از آن مي توان نوع خاصي از معماري را به نظاره نشست.

شما را به جد اعظمتان قسم که بازخواستم نکنید و به دار نکشیدم . به جان خودم و خودتان قسم که وقت نمی کنم چیزی تو وبلاگ بنویسم . در حقیقت به قول این دوستان جدید وبلاگم رو آپ کنم . آخه همه مثل ثمانه نیستند که لب تاب داشته باشند و این امکانات که توی ماشینشون " توضیح اینکه آرم جدیدم برای ماشینش گرفته " بتونن به روز کنن. راستش هنوز مثل خانم حسینی هم حرفه ای نشده ایم که هم بتونن خبر آپ کنن هم وب بنویسن . الته خوشبختانه مثل مسیب سروندی هم نشدیم که اصلاً وب نداشته باشیم. در هر صورت خواستم بگم انقدر ملامت نکنید که چرا اخبارمو تو موج توی خبرگزاری هم می ذارم . چی کار کنیم ندید پدیدیم دیگه می خوایم بگیم ما هم هستیم . حالا درست و غلطش رو هم نمی دونم . تازه امروز می خواستم چند تا مصاحبه دیگه توی نمایشگامو آپ کنم اما به دلایل مختلف از جمله خواب بی خیال شدم.

در هر صورت دیگه شرمنده

چهاردهمين نمايشگاه مطبوعات و خبرگزاري در حالي با حضور غلامعلي حداد عادل و حسين صفار هرندي كار خود را آغاز كرد كه سايت هاي اطلاع رساني بدون مجوز در واپسين دقايق همگي از حضور در نمايشگاه مطبوعات منع شدند.
نمايشگاه مطبوعات و خبرگزاري هاي امسال كه براي اولين بار در تاريخ 14 ساله عمرش به صورت مجزا و تخصصي برگزار شد گرچه در ساعات نخستش نتوانست انتظار صاحبان رسانه را برآورده سازد اما هنوز اميد مي رود كه با شروع تعطيلات پايان هفته بر تعداد مخاطبانش افزوده شود.
اما به هر ترتيب در اين ميان حذف سايت هاي اطلاع رساني كه از چندي پيش اقدام به دريافت غرفه و انجام مقدمات اوليه براي تزيينات داخلي آن انجام داده بودند موضوعي بود كه توجه اكثر حاضران در نمايشگاه را به خود جلب كرد .
اين اقدام در جهت تببين جايگاه واقعي خبرگزاريهاي رسمي در خور تقدير است .
سايت هاي اطلاع رساني تا كنون بدون مجوز خبرگزاري، مشغول فعاليت هاي خبري خود بودند و البته گاهي مواقع نيز بحث هايي در اين خصوص تا سر حد جنجال كشيده شد اما به مانند هميشه اين زخم هم به صورت التيام نيافته رها شد و باعث تورم هر چه بيشتر آن و انباشت آن روي يكديگر گشت.
به هر ترتيب آن چه كه واضح و مبرهن به نظر مي رسد اينست كه هنوز قانون ثابت و مدوني براي مديريت مراكز اطلاع رساني ايران وجود ندارد و همين موضوع ،موجب چند دسته شدن اين مراكز شده است .
در اين ميان آنچه تعجب بر مي انگيزند برخورد دو گانه با سايت هاي غير رسمي است ازسويي اين سايت هاي فعال هستند و غرفه به آنها اجاره داده مي شود و از سوي ديگر در لحظات آخر عقلايي تصميم گرفته مي شود و از حضور آنها در نمايشگاه مطبوعات جلوگيري مي شود.
از طرف ديگر بايد اذعان كرد كه ماهيت حضور برخي از اين سايت ها كه باعث بوجود آمدن نوعي سوء تفاهم بين اصحاب قلم و رسانه مي شود به خودي خود اشتباه است و در هر صورت بايد كه سدي در مقابل اين جوي روان ايجاد شود كه بي شك اين امر احتياج به زماني طولاني دارد و البته كه در اين مدت براي فرهنگ سازي اين موضوع به عوامل ديگري نيز نياز است كه از آنجمله مي توان به وحدت مسئولين امر و وجود قانوني نظام مند و نظارتي دقيق اشاره كرد كه متاسفانه هنوز نمي توان آن را به طور دقيق مشاهده كرد.
در اين ميان حضور و اتحاد خبرگزاريهاي تخصصي و داري مجوز و فعاليت و وحدت رويه اصحاب رسانه مي تواند به كم رنگ تر شدن و حتي حذف نقش سايت هاي خبري بدون مجوز كمك كند.
به هر ترتيب عدم حضور بدون مجوزها در نمايشگاه مطبوعات و ايستادگي مسئولين براي عدم حضور سايتهاي خبري بدون مجوزي اتفاق مباركي است كه در اولين روز برگزاري نمايشگاه مطبوعات به وقوع پيوست.

در سه ماهه اول سال جاري، در كل مناطق شهري كشور براي 47991 دستگاه ساختمان پروانه احداث صادر گرديده است كه نسيت به دوره مشابه سال قبل 1/31 درصد افزايش نشان مي دهد. از كل تعداد پورانه هاي صادر شده 8/11 درصد به تهذان،9/25 درصد به شهرهاي بزرگ و 3/62 درصد به ساير مناطق شهري اختصاص داشته است. سطح كل زيربناي ساختمان هايي كه در سه ماهه مورد گزارش براي آن ها پروانه احداث صادر گرديده، حدود 2/23 ميليون متر مربع بوده است كه 7/53 درصد بيشتر از سه ماهه اول سال قبل مي باشد. از مجموع سطح كل زير بناي در نظر گرفته شده 5/20 درصد به شهر تهران، 9/29 درصد به شهرهاي بزرگ و 6/49 درصد به ساير مناطق شهري اختصاص داشته است. متوسط سطح كل زيربناي اين ساختمان ها 483 متر مربع مي باشد كه نسبت به دوره مشابه سال قبل 2/17 درصد افزايش داشته است.
همچنين در طي اين سه ماه، از كل تعداد ساختمان هايي كه براي احداث آن ها پروانه صادر شده است 9117 دستگاه يك طبقه، 14217 دستگاه دو طبقه، 9268 دستگاه سه طبقه، 7457 دستگاه چهار طبقه و 1932 دستگاه پنج طبقه و بيشتر بوده است كه نسبت به سه ماهه اول سال 1385، تعداد ساختمان هاي سك طبقه 5/9 درصد، دو طبقه 9/12 درصد، سه طبقه 3/25، چهارطبقه 4/61 درصد و پنج طبقه و بيشتر 3/116 درصد افزايش داشته است.
همچنين از كل تعداد پروانه هاي ساختماني صادره 0/19 درصد به ساختمان هاي يك طبقه، 6/29 درصد به ساختمان هاي دوطبقه، 3/19 درصد به ساختمان هاي سه طبقه، 5/15 درصد به بناهاي چهارطبقه و 5/16 درصد به ساختمان هاي پنج طبقه و بيشتر اختصاص داشته است.
بر اساس پروانه هاي ساختماني صادر شده در سه ماهه مورد گزارش، پيش بيني گرديده است كه حدود 151 هزار دستگاه واحد مسكوني در ساختمان هاي مذكور ايجاد شود كه نسبت به سه ماهه اول سال قبل 4/55 درصد افزايش نشان مي دهد.
در تهران نيز در سه ماهه اول سال 1386، از طرف شهرداري هاي مناطق مختلف اين شهر براي 5653 دستگاه ساختمان با حدود 8/4 ميليون متر مربع سطح كل زيربناي طبقات، پروانه احداث صادر گرديده است كه نسبت به سه ماهه اول سال قبل از نظر تعداد و سطح كل زير بناي طبقات به ترتيب 2/85 درصد و 8/93 درصد افزايش نشان مي دهد. متوسط سطح كل زيربناي ساختمان هاي فوق 841 متر مربع مي باشد كه در مقايسه با سه ماهه اول قبل 7/4 درصد افزايش داشته است.
در سه ماهه مورد گزارش، از كل تعداد پروانه هاي ساختماني صادره در تهران ، 360 فقره بخ ساختمان هاي يك طبقه، 83 فقره به بناهاي دو طبقه، 244 فقره به ساختمان هاي سه طبقه، 2457 فقره به بناهاي چهار طبقه و 2509 فقره به ساختمان هاي پنج طبقه و بيشتر اختصاص داشته است كه در مقايسه با سه ماهه اول سال قبل، تعداد ساختمان هاي يم طبقه 5/119 درصد، دوطبقه 2/12 درصد، سه طبقه 5/13 درصد، چهارطبقه 7/62 درصد و پنج طبقه و بيشتر 4/130 درصد افزايش نشان مي دهد.
از كل تعداد پرونده هاي صادره در تهران، ساختمان هاي يك طبقه 4/6 درصد، دو طبقه 5/1 درصد، سه طبقه ¾ درصد، چهارطبقه 5/43 در صد و پنج طبقه و بيشتر 4/44 درصد را به خود اختصاص داده اند.
در سه ماهه مذكور در پروانه هاي ساختماني صادر شده شهر تهران، ايجاد حدود 34 هزار دستگاه واحد مسكوني در ساختمان هاي فوث پيش بيني گرديده است كه نسبت به سه ماهه اول سال 1385 معادل 0/101 درصد افزايش نشان مي دهد.
همچنين در سه ماهه اول سال 1386، از طرف شهرداري هاي شهرهاي بزرگ مجموعاً براي 12419 دستگاه ساختمان با حدود 9/6 ميليون متر مربع سطح كل زيربناي طبقات، پروانه احداث صادرگرديده كه نسبت به سه ماهه اول سال قبل از نظر تعداد و سطح كل زيربناي طبقات به ترتيب 2/52 درصد و 8/52 درصد افزايش نشان مي دهد. متوسط سطح كل زيربناي اين ساختمان ها 558 متر مربع مي باشد كه در مقايسه با سه ماهه اول سال 1385 معادل 4/0 درصد افزايش نشان مي دهد.
در سه ماهه سال مورد گزارش ، از كل تعداد پروانه هاي ساختماني صادره در شهر هاي بزرگ 1675 فقره به ساختمان هاي يك طبقه ، 3301 فقره به بناهاي دو طبقه، 2382 فقره به ساختمان هاي سه طبقه، 2126 فقره به بناهاي چهارطبقه و 2935 فقره به ساختمان هاي پنج طبقه و بيشتر اختصاص داشته است كه در مقايسه با سه ماهه اول سال 1385 ، تعداد ساختمان هاي يك طبقه 6/40 درصد، دو طبقه 7/45 در صد، سه طبقه 9/24 درصد، چهار طبقه 2/58 درصد و پنج طبقه و بيشتر 7/101 درصد افزايش نشان مي دهد.
از كل تعداد پروانه هاي ساختماني فوق، ساختمان هاي سك طبقه 5/13 درصد، دوطبقه 6/26 درصد، سه طبقه 2/19 درصد، چهارطبقه 1/17 درصد و پنج طبقه و بيشتر 6/23 درصد را به خود اختصاص داده اند.
بر اساس پروانه هاي صادره در سه ماهه مورد گزارش، ساخت حدود 43 هزار دستگاه واحد مسكوني پيش بيني گرديده است كه نسبت به سه ماهه اول سال قبل 0/56 درصد افزايش داشته است.
همچنين در سه ماهه اول سال 1386، شهرداري هاي ساير مناطق شهري كشور مجموعاً براي 29919 دستگاه ساختمان با حدود 5/11 ميليون متر سطح كل زير بناي طبقات، پروانه احداث صادر نموده اند كه در مقايسه با سه ماهه اول سال قبل از نظر تعداد و سطح كل زيربناي طبقات به ترتيب 9/17 درصد و 1/42 درصد افزايش نشان مي دهد. متوسط سطح كل زيربناي اين ساختمان ها 185 متر مربع مي باشد كه 5/20 درصد نسبت به سه ماهه اول يال قبل افزايش داشته است.
در سه ماهه مورد گزارش، از مجموع تعداد پروانه هاي صادره در ساير مناطق شهري 7082 فقره به ساختمان هاي يك طبقه، 10833 فقره به بناهاي دو طبقه، 6642 فقره به ساختمان هاي سه طبقه، 2874 فقره به بناهاي چهار طبقه و 2488 فقره به ساختمان هاي پنج طبقه و بيشتر اختصاص داشته است كه در مقايسه با سه ماهه اول سال 1385 ، تعداد ساختمان هاي يك طبقه 6/1 درصد، دو طبقه 7/5 درصد، سه طبقه 9/25 درصد، چهارطبقه 6/62 درصد و پنج طبقه و بيشتر 5/121 درصد افزايش نشان مي دهد.
از كل تعداد پروانه هاي صادره در ساير مناطق شهري، بناهاي يك طبقه 7/12 درصد، دو طبقه 2/36 درصد، سه طبقه 2/22 درصد، چهار طبقه 6/9 درصد و پنج طبقه و بيشتر 3/8 درصد را به خود اختصاص داده اند.
بر اساس پروانه هاي ساختماني صادره در سه ماهه اول سال 1386 ، پيش بيني گرديده است كه حدود 73 هزار دستگاه واحد مسكوني ايجاد شود كه نسبت به سه ماهه اول سال قبل 2/40 درصد افزايش نشان مي دهد.

مسكن به عنوان يكي از نياز هاي اوليه و اساسي مردم در ايران به شمار مي آيد.در اين ميان جنب و جوش براي بدست آوردن آن، مقوله اي است كه همچون چرخ ارابه ا ي زمان هيچگاه از تب و تاب نمي افتد و تعميم آن به ايران مي تواند سرعت اين چرخ را هر چه بيشتر كند.
ايران با بدنه اي جوان در زمره كشورهايي قرار مي گيرد كه موضوع مسكن بيش از ساير كشورها مورد توجه است.
در اين ميان دولت طي سال هاي گذشته سعي داشته است تا با برنامه هاي متفاوت راهكارهايي را براي بخش مسكن پيدا كند كه به واقع مي توان از آن به عنوان معدن طلايي نام برد كه روز به روز بر قيمت آن افزوده مي شود و هنوز هيچگونه استراتژي مدوني براي تثبيت اين قيمت وجود ندارد و اين نابساماني در بورس مسكن معضلي است كه بسياري از كارشناسان و دست اندركاران مقوله مسكن را از آينده اين نياز مردم هراسان كرده است.
اگر چه طرح هاي ارائه شده براي تثبيت بازار مسكن تا كنون توانسته است آرامشي نسبي و موقتي را براي بورس متلاطم آن بوجود آورد اما اين طرح ها تنها مسكني براي زخم متورم مسكن به حساب مي آيند كه پس از مدتي نه تنها از شدت درد نمي كاهند بلكه بر شدت آن مي افزايد و آن را غير قابل كنترل مي كند.